چهارشنبه, 22 آبان 1398 ساعت 09:01
کد خبر: 63935

اقتصاد قربانی تعارض های داخلی

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

علی پاکزاد

متاسفانه جناح های سیاسی در کشور در حیطه اقتصاد خط قرمزی برای خود لحاظ نکرده و در عمل طی دو دهه گذشته یکی از اصلی ترین زمین های تعارض و رقابت سیاسی در ایران اقتصاد بوده است.

رقابت بدون خط قرمز باعث می شود در جریان رقابتهای سیاسی هر اقدامی برای ناموفق جلوه دادن رقبا توجیه پذیر شود، حتی اگر به قیمت توقف چرخ زندگی مردم باشد، حتی اگر به معنی متوقف کردن برنامه های اجرایی دولت رقیب باشد تا موجب نارضایتی مردم شود، طی دو دهه اخیر این آش به قدری شور شده که اعتماد مردم به عمل و عکس العمل های سیاسیون در آستانه سلب کامل است.
اقتصاد ایران به دلیل مشکلات بیرونی به شدت تحت فشار است، اما این فشار نسبت به نتایج تعارض های سیاسی داخلی به مراتب قابل تحمل تر است. این تعارض ها باعث می شود از یکسو دولت وقت نتواند هیچ یک از شعارهای خود را که در جهت اصلاح امور مردم است عملیاتی کند و از سوی دیگر از مدیران اقتصادی چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی جرات تصمیم گیری درست را می گیرد.
در شرایطی که دولت تلاش دارد به هر وسیله ای ابزارهای تقابل دشمنان خارجی را کاهش دهد و مانع بهانه گیری های کشورهایی مانند آمریکا را برای افزایش فشار بر ایران شود. ولی در زمانی که زمین اقتصاد جهت رقابتهای سیاسی هیچ حد و مرزی نداشته باشد، رقبای دولت با تلاش در جهت جلوگیری از تصویب لوایح پالرمو و CFT فرصت بهانه جویی را به دشمنان خارجی می دهند. در مورد ایرادات مطرح شده در مورد این لوایح و موضوعاتی مانند نگرانی از عدم امکان حمایت مالی از گروه های مقاومت و آزادی خواه نیز بارها پاسخ داده شده و نیازی به بازخوانی ندارد، ولی همین بهانه های بی محل به عنوان ابزار رقبای دولت برای تعلیق این لوایح مورد استفاده قرار گرفته و در نتیجه می بینیم به بهانه همین مسئله تعاملات مالی کشور با دیگر کشورها دنیا بیش از پیش تضعیف خواهدشد.
نمی خواهم بگویم این توطئه کاسبان تحریم هست یا نیست، ولی به خوبی مشخص است در این تقابل شکل گرفته به تنها نکته ای که توجه نمی شود موضوع مشکلات اقتصادی مردم است.
تحدید بیشتر تبادلات پولی می تواند در اقتصاد ایران باعث کاهش بیش از پیش ارزش پول ملی و موج تورمی تازه ای شود، در شرایطی که هنوز اقتصاد ایران نتوانسته است به طور کامل موج تورمی حاصل از انفجار قیمت ارز در دو سال اخیر را هضم کند به طور حتم بسته تر شدن منافذ تعاملات بانکی کشور به انفجار دیگری ختم خواهد شد و کسانی که این موضوع را می دانند ولی برای جلوگیری از آن هیچ اقدامی نمی کنند، آیا می توانیم برایشان انگیزه ای به غیر از تعارض های جناحی تصور کنیم؟ آیا کسانی که در این روند موثر هستند ولی سکوت می کنند می توانند حافظ منافع ملی باشند؟
اینها سئوالاتی است که به طور حتم باید از سوی اهل فن و متخصصین پاسخ داده شود ولی اگر بخواهیم بلند مدت فکر کنیم باید برای جناح های سیاسی مفهوم خطوط قرمز در عرصه اقتصاد را باز تعریف کنیم تا بعد از این بازی با معاش مردم ابزاری برای تقابل و رقابت سیاسی نباشد.

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

اخبار مرتبط

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395