یکشنبه, 20 مرداد 1398 ساعت 08:12
کد خبر: 60029

بورس مشترک خبری که بی توجه از کنارش گذشتیم

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

علی پاکزاد

هیجان زده بیان شد ولی بعد به فراموشی سپرده شد، منظور خبر تشکیل بورش مسترکی ایران و عراق است که در هفته اول مردادماه در فضای رسانه ای منتشر شد ولی بعدتر به آن پرداخته نشد. موضوعی که باید بیش از این و پیش این به آن پرداخته و مورد توجه قرار می گرفت.

ساختار تجاری ایران و عراق نه امروز و دیروز که قرن هاست در هم تنیده شده است و در هر دوره تاریخی فراز و فرودهایی را تجربه کرده است و در عمل به دلایل مختلف فرهنگی اقتصادی سیاسی و اجتماعی این تنیدگی برای دو کشور از اهمیت فراوانی برخوردار است و جالب آنکه حتی در دروان جنگ تحمیلی هم متوقف نشد. البته نقدهایی به این نوع نگرش و دوره زمانی وارد است ولی این مطلب مجال و قصد بررسی این مبحث را ندارد. قصد این است که بگوییم این تبادلات تا چه اندازه برای ایران و دیگر همسایگانش از جمله عراق با اهمیت است.
اما این اهمیت در شرایط بحرانی ناشی از تحریم ها افزوده شده، بنابراین ایران و تمامی همسایگانش تلاش می کنند در این شرایط به گونه ای عمل کنند که ضمن متوقف نشدن تبادلات منافع هیچ یک از طرفین نیز در خظر قرار نگیرد. شاید یکی از مهمترین راهکارهای حصول به این اهداف که در برخی از برهه ها در تناقض یکدیگر قرار می گیرند و طرفین را ناچار به انتخاب می کند ایجاد ساختارهای قابل اتکای تجاری است و بورس در این زمینه ضمن ایجاد فضای کافی جهت مبادله تجار و نقل وانتقال کم ریسک کالا هم در عمل تجارت های دو جانبه را تثبیت می کند آنهم به دور از دسترس فشارهای تحریمی وارد آمده از سوی آمریکا.
تشکیل بورس مشترک کالایی بین ایران و عراق گامی بلند در راستای ساماندهی و تنظیم فضای مبادلاتی بین دو کشور بود و به طور حتم با راه اندازی این بازار ضمن آنکه میزان تبادلات، تعیین قیمت ها شفاف می شود شاهد تعمیق روابط و کاهش جدی ریسک مبادلات خواهیم بود. اما سئوال اصلی به این موضوع بر می گردد که این کافی است؟ و دیگر نکته اینکه چرا تا این حد دیر؟
کافی بودن از این منظر که چرا ایران در هرات، کابل، دوشنبه، باکو، ایروان، کراچی و اسلام آباد این بورس های مشترک را راه اندازی نکند. آیا حضور مستقیم ساختار بورس های کالایی رسمی کشور در این مناطق به معنی تثبیت مسیرهای مبادلاتی ایران با کشورهایی نیست که سالهاست طرف های تجاری ایران هستند؟ بنابراین اقدامی که در بغداد اغاز شده باید به عنوان یک مطالبه از سوی فعالین اقتصادی به یک مسیر مستمر تبدیل شود.
سئوال دیگر آنکه چرا تا این حد دیر این اقدام صورت گرفته است، طی 16 سالی که از تاسیس بورس کلا می گذرد این ساختار در حال رشد بوده است، رشدی که در مقاطعی کند و در مقاطعی قابل قبول ولی متاسفانه به دلایل ساختاری قابل درک و وجود ساختارهای سنتی متاسفانه این بازار در محدوده مرزهای کشور دچار چالش بوده و اجازه قد کشیدن انرا به اندازه ای که باید نداده اند ولی آیا اگر فارغ از دوره تحریم ها بحث توسعه منطقه ای بازار بورس کالا مورد توجه قرار می گرفت امروز اصلا اجرایی کردن چیزی به عنوان تحریم بر علیه اقتصاد ایران ممکن بود؟ البته پاسخ دقیق این سئوالات باید از زبان کارشناسان داده شود ولی از زاویه نگاه یک روزنامه نگار می توانم حس کنم آنچه که رخ داده می توانست بسیار زود تر و بسیار وسیع تر عملیاتی شود.
اما اگر حتی بخواهیم گذشته را به گذشته سپرده و توجه خود را معطوف آینده کنیم باید بگویم که بسیار سر سری از خبر راه اندازی بورس مشترک عبور کردیم زیرا نپرسیدم که چرا این اتفاق زودتر رخ نداده و مطالبه نکردیم توسعه هرچه تر این بازارهایی را در ساختارهای فرامرزی و منطقه ای در دل بازارهایی قرن هاست در آن حضور داریم.

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

اخبار مرتبط

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395