چهارشنبه, 10 بهمن 1397 ساعت 08:43

حس تلخ رها شدگی و مدیریت چندگانه

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

علی پاکزاد

این عبارت را در سال های قبل هر از چندی می شنیدم ولی مدتی است، حدیث مکرر شده و از زبان بسیاری می شنوم. آن هم کسانی که پیش تر حتی از به کارگیری عباراتی نزدیک به این مفهوم نیز اباء می کردند: «همه چیز به حال خود رها شده».

چالش های اقتصادی و تنش های اجتماعی ناشی از آن به مردم حسی شبیه رها شدگی تلقین کرده و متاسفانه مدیریت نابسامان این آشفتگی ها آن هم از سوی دستگاه های موازی و ناموازی به این وضعیت دامن زده است. حس رها شدگی وقتی به مردم تحمیل می شود که کاهش و افزایش هر کالایی به بحران منجر شده و مدیران مربوطه هم در یک روند تکراری نخست بحران را تکذیب می کنند، در مرحله بعد گوشه ای از آن تایید و عنوان می شود که مشکل برطرف شده و وقتی که بحران به نقطه اوج می رسد تلاش می کنند با برخوردهای حذفی و بگیر و ببندهای بی برنامه با آن برخورد کنند.
این جریان عمومیت دارد ولی مشمول تمام دستگاه ها نمی شود ، اما در جریان غالب شکل گرفته حتی عملکردهای کارشناسی و دقیق هم اثر گذاری خود را از دست داده و جریان کلی آشفتگی غیر قابل مهار را به نمایش می گذارد.
 در این فضا تناقضات جناح های سیاسی را که بی توجه به منافع ملی به زد و خودر مشغولند به جمع مدیریت چندگانه نهادهای موازی و ناموازی بیفزایید و حاصل آن را به تبعات تحریم های خارجی و مفاسد اقتصادی جمع بسته و حاصل را در ترکیب شاخص های اقتصادی یک سال اخیر مشاهده کنید.
در چنین معادله ای که متاسفانه که نطفه عوامل موثر در آن بیش از دو دهه است که بسته شده منطقی ترین نتیجه حس رها شدگی است که جامعه را در بر گرفته. درد آورتر آنکه در چنین فضایی که سرمایه اجتماعی پیشاپیش تحلیل رفته واکنش ها عصبی و پرخاشگری به امری جاری بدل می شود، بازخورد غیر قابل اجتناب این وضعیت کاهش تمایل به سرمایه گذاری و رونق تعاملات لحظه ای و در عبارت عامیانه «بزن در رویی» است. صد البته روی آوری به فضای خاکستری و سیاه اقتصاد و استفاده از تمامی فرصت های کسب ثروت حتی به قیمت زیر پا گذاشتن قانون رویه غالب شده و از سوی کسانی که چشم انداز روشنی پیش رو نمی بینند به راهکار بدل می شود.
تنها راه عبور از این فضا ایجاد یک مدیریت یکپارچه و قاطع در برخورد با تناقضات است تا در اولین گام این حس رها شدگی امور را از ذهن جامعه پاک کند؛ البته سختی این روند نه در انتخاب و انتصاب مدیران پاکدست و کاردان که در ایجاد فضای کار برای این دسته از مدیران است.
در فضای مسمومی که هر حرکت مدیران توسط جامعه ترسیده و دستگاه های ناظر ناهماهنگ به انحای گوناگون تعبیر و حتی طرح اتهامات متعدد منجر می شود، باید ضمن انتخاب مدیران توانمند برای ایشان فضایی ایمن با اختیارات کافی فراهم کرد تا امکان اتخاذ تصمیمات درست و اجرای قاطعانه وجود داشته باشد. در یک کلام برای عبور از این حس رها شدگی باید نخست از مدیریت چندگانه و متزلزل فعلی عبور کنیم.
خواندن 171 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395